Vervolg van Kostenbeheersend schoolbeleid … van onder uit (1)

Beste,

Schoolkosten beperken. Soms ligt een oplossing dichtbij. En voor velen kunnen milieu en gezondheid er wel bij varen. Enkele suggesties:
- Stuur je kind zoveel mogelijk met de fiets naar school. Ze vinden dat veel leuker dan vele ouders wel denken. Leer ze omgaan met kruispunten en verkeer. Ze zullen zelf hun verantwoordelijkheid nemen. Je hebt meteen minder kosten voor bus of auto.
- Geef boterhammen mee in een brooddoos. Dit is hergebruikbaar en beschermt bovendien beter dan aluminiumfolie. Boterhamdoezen worden dikwijls als promo bij verschillende artikelen meegegeven.
- Tussendoortjes koop je best in grote verpakkingen en niet individueel verpakt. Je geeft een koek mee in een klein doosje met de naam erop. Je kan ook een appel meegeven.
- Geef je grote of kleine kapoen elke maandag een halfliterfles water mee. Na het eerste gebruik vul je de fles zelf na, liefst met water. Je kan de fles na 1 week gebruik vervangen door een nieuwe. Ook tijdens de middagpauze kan er water gedronken worden. Dit is veel gezonder dan de overzoete frisdranken die de school aanbiedt. Zo’n frisdranken wordt trouwens ook verrekend in de persoonlijke kosten.
- Probeer af te spreken met iemand anders indien je kind toch moet vervoerd worden. Carpooling is een goed alternatief.
- Vraag in de school waar je meer dan één kind hebt om de schoolbrochure alleen met het oudste kind mee te geven. Vooral in secundaire scholen krijgt iedereen de brochure en wordt dit nadien op de schoolrekening aangerekend.
- Ga na of de schoolrekening correct is. Een foute aanrekening is altijd mogelijk.
In de hogere jaren van de lagere school komt er wat materiaal bij. Hoewel het meetmateriaal door de school ter beschikking moet gesteld, kopen vele ouders liever zelf een passer, een gradenboog ... Dit is niet nodig daar je kind dit in de middelbare school zeker zal moeten aanschaffen. De kans is groot dat men dan bijzondere eisen stelt aan het materiaal. Dus daar gaat die passer die je eerder kocht ...
En tijdens de examens neemt mijn dochter graag een kleinere en lichtere tas mee. Dus maakte ik voor haar een schoudertas van een afgeknipte jeans waarvan de pijpen kapot waren. Een rits erin, en een voering. En kei dat ze dat vond. Iedereen was jaloers op zo'n unieke tas.
Enfin dit is al een lijstje van wat me zo direct te binnen schiet, er zijn beslist nog mogelijkheden.
(Lut Luytens)

Geachte,

Sinds meer dan 30 jaar kunnen jongeren gebruik maken van een domein van de Vlaamse overheid: Domein de Hoge Rielen te Kasterlee. Het is een verblijfsaccommodatie met in totaal 800 bedden, in 230 hectaren bosgebied. Verder zijn er een zwemvijver, een sporthal, een educatieve dienst, café en restaurant. Autoluw en midden in een speelbos. En waar elke week en elk weekend scouts en gidsen, chiro en sportgroepen, mpi’s en scholen, …
Alle info op www.dehogerielen.be .
(Beirinckx Jef)

Beste,

Ik ben een kleuteronderwijzeres van de VBS H. Familie te Oudenburg.
Ik geef les in de 3de kleuterklas en ga dikwijls op uitstap met mijn kleuters.
Maar daarom hoeft mijn uitstap niet veel te kosten.
Wanneer we ons moeten verplaatsen, ga ik meestal met het openbaar vervoer.
Dit is gratis voor kinderen t.e.m. 6 jaar.
We hebben een gemakkelijke busverbinding in Oudenburg.
En daar ben ik blij om.
Dat is mijn manier om de schoolkosten te beperken.
Want wij hebben geen schoolbus en wanneer je elke keer een bus moet vragen kost dit je handenvol geld.
(Mieke Calliauw)

Beste,

hieronder vindt u een voorstel dat misschien niet origineel is, maar wél zeer ernstig …

Onze oudste zoon gaat sinds september naar een secundaire school. Hij volgt de richting moderne wetenschappen. Groot was mijn verwondering toen bleek dat de aankoop van schoolboeken maar liefst 322 euro bedroeg. Het merendeel van deze schoolboeken – waarvan een groot aantal werkboeken – even doorbladerde ,stelde ik vast dat deze boeken van bijzonder luxueuze kwaliteit zijn (kleurendruk, mooi ingebonden, zwaar papier, ...)
De schooldirectie zegt me dat er alleen maar zo’n dure uitgaven te vinden zijn op de schoolboekenmarkt.

Indien de leerlingen terug zelf notities nemen, en alleen kleurendruk gebruikt wordt daar waar inhoudelijk noodzakelijk, dan zouden deze kosten misschien met de helft gereduceerd worden.
zodoende zou dit al een deel van de oplossing kunnen zijn.
(Carl Verelst)

Hallo,

Hier enkele bedenkingen en ervaringen i.v.m. de schoolkosten n.a.v. het nieuwe schooljaar.
Eerst en vooral : momenteel is dit niet meer aan de orde, want mijn 2 kinderen zijn al enkele jaren afgestudeerd. Daarom kan ik ook maar iets vertellen over de periode, toen dat nog wél zo was.

Naar school gaan is een basisrecht. Gelukkig! In grote delen van wereld gaan kinderen slechts naar school dank zij enorme inspanningen van hun ouders. Dit is ook zo in België voor tam van eenoudergezinnen, gezinnen met een chronisch zieke ouder, gezinnen die buiten hun wil om in de problemen geraakten door bvb. werkloosheid. Ikzelf ben 20 jaar geleden weduwe geworden. Toen waren de kinderen 8 en 10 jaar oud. Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik me – ondanks mijn verminderd inkomen - veel moest ontzeggen, omdat schoollopen zogezegd duur was. Want dat is per slot van rekening een heel relatief begrip. En mijn kinderen hebben na hun middelbare studie beide universiteit gevolgd en zaten op kot. ‘k Heb graag het geld daaraan uitgegeven, want ik vond dat dat de beste investering is die je je kinderen kan geven. Natuurlijk kan je het geld niet uitgeven aan zowel studies als aan een nieuwe wagen of een nieuwe badkamer. Maar dat is volgens mij een kwestie van prioriteiten stellen in je leven. En ik denk dat het dàt is waar veel mensen in deze mee worstelen : alles zou moeten kunnen.

Praktisch gezien hebben mijn kinderen hun boekentas telkens verschillende jaren gebruikt. Zo koos mijn dochter ervoor om in het eerste jaar middelbaar een echte lederen boekentas te kopen. Dat mocht, maar op voorwaarde dat ze er 6 jaren zou mee doen.
Tegen de aanvang van het nieuwe schooljaar werden telkens de pennenzakken gecheckt. Indien nodig kochten we nieuwe balpennen, viltstiften, kleurpotloden. Maar hetgeen nog werkte bleef in het schooletui.
Voor ring- en andere kaften liepen we niet mee met één of andere hype, zodat ze enkele jaren konden gebruikt worden.
Als er nieuwe kleren nodig waren, dan was dat geen probleem. Maar iets nieuws kopen, enkel en alleen voor het nieuwe schooljaar, dat was er niet bij.
Dat alles vond ik ook een goede oefening op zorg dragen voor je eigen spullen, rekening houden met duurzaamheid en met het milieu.
Schooluitstappen moeten blijven, maar moeten volgens mij altijd een educatief aspect bevatten. Naar een pretpark gaan hoort er dus niet bij.
(Lucia Potoms)