Bij de aanvang van het schooljaar 2008-2009 lazen we in het weekblad De Bond onderstaande oproep.

Ouders met een bescheiden gezinsinkomen kunnen sinds dit schooljaar voor hun kinderen in het basisonderwijs een schooltoelage aanvragen. Bovendien moeten scholen hun facturen voor uitstappen beperken.

Maar betekent dat dan het einde van de schooluitstappen? Leerrijk en leuk hoeft niet duur en veraf te zijn. Met een beetje creativiteit, sportiviteit en samenwerking kunnen scholen én ouders de kosten in de hand houden.

Wij namen contact op met de Gezinsbond; een initiatief als dit verdient onze aandacht! Samen met anderen jureerden we de ingezonden bijdragen. In één van de navolgende nummers publiceerde De Bond de bekroonde inzendingen.
Maar kiezen is niet zo makkelijk. Daarom vroegen we aan De Gezinsbond of we alle bijdragen mogen bekendmaken. Bij deze…

Beste,
Wij hebben 3 kinderen van 18, 15 en 7 jaar. Toen onze oudste naar het secundair onderwijs ging hebben we grote rollen kaftpapier gekocht in verschillende effen kleuren: per vak een kleur. Nu 6 jaar later gaan die rollen nog altijd mee en wat meer is, het systeem is voor hen zodanig gestructureerd dat ze zelden verkeerde boeken meenemen naar school. Op hun uurrooster in de kamer worden dezelfde kleuren gebruikt. Het is geen dwang van ons want zelf willen ze niks anders.
Die éénmalige aankoop van kaftpapier zorgt ervoor dat we voor jaren verder kunnen. Bovendien geen geruzie om hip of flashy kaftpapier. Op hun kaftpapier kunnen ze zelf foto's of afbeeldingen aanbrengen. Ze zijn creatief en geen trendlopers
(Familie Catteeuw-Lezy)

Verhaal over een grote tuin, een creatieve juf en over enkele helpende ouders.
In de school van ons zoontje is er in de eerste kleuterklas geen geld voor een schoolreis, maar dankzij de creatieve juf en 'de tuin van Tim' kregen onze kinderen toch hun schooluitstap en dat zonder veel kosten. De ouders van Tim hadden voor één dag hun supergrote tuin (vroegere serregronden) opengesteld voor alle kinderen van de klas. De juf kon het springkasteel dat gehuurd werd voor het schoolfeest gratis opstellen in de bewuste tuin van Tim. Verder was er nog een mega-andbak, een hoekje met kinderzwembad, een glijbaan en wat verderop was een 'ballenhoek' voorzien. Voor een ijsje en drankje betaalde de school. Als lunch werd er door de ouders een picknick voorzien.
De kinderen werden 's morgens door enkele begeleidende ouders met de auto meegenomen naar de 'Tuin van Tim' (op vijf minuten van school).
(Familie De Neve-Hauchecorne)

Hallo,
In jullie artikel las ik dat de scholen hun uitgaven voor schooluitstappen vanaf dit jaar moeten beperken. De school van onze kinderen stond vroeger al een beetje op de rem, mede onder invloed van de oudervereniging.
Omdat het niet elke keer een dierentuin of pretpark hoeft te zijn (de prijzen van de ingangstickets lopen immers ook op), ben ik al op zeer boeiende alternatieven gestoten. Zo zijn er de provinciale domeinen die heel wat te bieden hebben op educatief en recreatief gebied en die bovendien gratis zijn en prima te bereiken met bus of trein. De school en de naschoolse opvang van onze kinderen maken hiervan ook regelmatig gebruik.
En waarom zoeken we het altijd zo ver? Ik lees dat het vervoer vaak de grootste kost is voor een schooluitstap. Een school kan toch eens een rondleiding organiseren in eigen stad? Hoeveel kinderen weten iets van de mooie gebouwen en leuke tuinen (speeltuinen of kruidtuin) van hun eigen stad of gemeente? Ze mogen misschien eens een toren beklimmen die anders niet open is voor het publiek?
Waarom niet ‘s een bezoek organiseren in een groot bedrijf, gebouw of station in de buurt? In een gebouw waar de kinderen vaak voorbijrijden maar waar ze nooit mogen binnenkomen? In deze tijd van openbedrijven- en openwervendagen nemen bedrijven vaak een heel open houding aan. Misschien werkt daar een ouder die voor het eerste contact kan zorgen? En anders heeft elk groter bedrijf toch een PR-dienst. Er zullen nadien zeker verhalen en vragen volgen!
(Ina Cock, Leuven)

Hello,
Onze school hanteerde altijd al een maximumfactuur, zij moeten nu slechts een kleine aanpassing doen. De school loste het gebrek aan rechtstreekse inkomsten van de ouders op door beroep te doen op de opbrengsten van evenementen door het oudercomité (vb wafelverkoop, éénmalig buffet waar de ouders zelf de gerechten gemaakt hebben én ervoor betalen om ze op te eten- tegelijk een sociaal gebeuren...). Natuurlijk is dit budget dan ook opgehoest door de ouders, maar het werkt toch herverdelend, omdat iedere ouder dan zelf beslist hoeveel hij consumeert. Er wordt gezorgd dat de consumpties op deze activiteiten niet té duur zijn, zodat iedereen kan deelnemen. Toch brengt dit relatief veel op, omdat er sowieso veel respons is. Belangrijk is sowieso bij dergelijke acties geen druk te leggen op consumptie, omdat je anders arme mensen verplicht te diep in de beugel te tasten. Ook is het belangrijk dat de school dit soort evenementen niet eist van het oudercomité en er tegelijk veel waardering aan hecht. Kwestie van goeie communicatie te bewaken …
(Lutgard Vrints, Brussel)

Ik heb geen kinderen meer in het basisonderwijs, maar wel in het secundair en hoger onderwijs en we zijn een gewoon doorsnee gezin. Toen ik op 29 aug. jl. de schoolboeken ging op ophalen moest er iets van mijn hart. Ik stuurde dan ook volgende mail naar het Kabinet van Minister Vandenbroucke.

Geachte,
Als ouder van 3 kinderen (secundair onderwijs) stel ik jaarlijks vast dat het budget voor de aankoop en de huur van schoolboeken hoog oploopt. Enkele honderden euro’s is meer regel dan uitzondering.
Ik vraag me dan ook af of U de uitgeverijen van schoolboeken niet eens onder de loep kan nemen, vooral i.v.m. de kostprijs van werkschriften (lees invulboeken). Ik geef U een concreet voorbeeld voor het 3e leerjaar economie :
Voor het vak informatica vraagt de school 3 verschillende invulboekjes aan te kopen: Desktopper (uitgeverij Altiora Averbode). Dit zijn 3 heel mooi ogende boekjes van 64 blz. elk. De prijs per boekje bedraagt 6,90 euro. Alles samen – voor 192 blz. invulruimte – betalen we 20,70 euro
Voor het vak economie vraagt de school het invulboek Economische topper 3 (uitgeverij De Boeck) aan te kopen. Ook mooi en verzorgd. Maar het prijsverschil is opvallend: 22,66 euro voor 411 blz. invulruimte.
Waarom vraagt de ene uitgeverij 50 % meer dan de andere? Kunnen hiervoor geen maximum prijzen worden afgesproken met deze uitgeverijen, zodat de prijzen ongeveer in dezelfde richting liggen?
Als ouder heb je spijtig genoeg geen inspraak in de schoolboeken die leerkrachten kiezen.
(Veerle Vangoidsenhoven)

Kostenbeheersend schoolbeleid … van onder uit (2)

Informatie vind je ook nog op:
http://www.gezinsbond.be/index.php?option=com_content&task=view&id=934&Itemid=330