Leermethodes kosten – veel! – geld. En dan vertonen ze nog de vervelende neiging om binnen de kortste keren te verouderen… Een straatje zonder einde: de bewuste leerkracht ziet zich verplicht om uit te kijken naar een nieuwere, meer efficiënte, modernere methode… Komt daarbij nog dat de meeste leerkrachten het nodig achten om de methode aan te passen, naar eigen inzicht, rekening houdend met het niveau en mogelijkheden van een specifieke klasgroep. Hij of zij wil er dus creatief mee kunnen omspringen. Onmogelijk?

Toch wel. Zelfs heel goedkoop. Een school bedacht dat ook met oude (zelfs verouderde leerboeken) creatief kan worden omgesprongen. Sindsdien worden oude maar nog bruikbare leerboeken kritisch bekeken, genadeloos losgesneden en tot leerfiches verwerkt die ideaal zijn voor het gedifferentieerd leren, contractwerk, enz. Goedkoop, eenvoudig, praktisch… Goed(koop)!