Voor veel scholen is de schoolkas, de parallelle kas, de zwarte kas, het eigen fonds, de extra middelen, … een heikel punt.

De financiële eindverantwoordelijkheid ligt veelal in handen van de directeur, al dan niet in samenspraak met derden.

Parallel met het ontwikkelen van een schoolvisie op voor iedereen betaalbaar onderwijs, is de uitbouw van een bijzonder solidariteitsfonds – formeel gescheiden van andere ‘kassen’ en gelddozen - een noodzakelijke maatregel. Binnen de school krijgt zo’n fonds bovendien een symboolfunctie; het verwijst naar een cultuur van zorg en betrokkenheid die wordt beoogd.

Meestal stellen zich drie kernvragen:

- Hoe genereren we extra inkomsten voor dit fonds?

- Wie beheert de kas?

- Wie kan ervan genieten?


Andere vragen worden best vooraf beantwoord.


- Waarvoor kan op het fonds beroep gedaan worden?

- Hoe en door wie worden specifieke vragen gesteld?

- Wie kan een beroep doen op het sociaal fonds?

- Wie neemt de eindbeslissing over de aanwending van het geld?


Er duiken nog meer vragen op als : Hoe starten we dit op? Hoe communiceren we dat aan de ouders? Wat kan de rol van een oudercomité of van een vriendenkring zijn? Wat gebeurt er effectief mee? Hoe gaan we misbruiken tegen?...


Enkele vuistregels:

- Vooraf duidelijke afspraken maken over zowel het verdienen van de centen, als over de bestemming en verdeling ervan.

- Duidelijke doelstelling voor een inzamelingsactie afspreken, en dit vooraf en duidelijk mededelen aan alle betrokkenen (leerkrachten, ouders, sponsors,...)

- Eens het geld binnen, het ook zonder uitstel besteden. Vervolgens verlsag uitbrengen over het bereikte resultaat. Dit werkt motiverend voor het opzetten van de volgende activiteit!

- Het solidariteitsfonds gebruiken als laatste redmiddel, d.w.z.:

° eerst uitzoeken of een activiteit goedkoper kan;

° daarna nagaan of er geen activiteit op poten kan gezet worden die de kostprijs lineair drukt;

- Het fonds niet laten samenvallen met de werkingsmiddelen. Een soort ethische code kan helpend zijn om onderscheid te maken en om de grenzen te helpen bewaken.

- Het solidariteitsfonds op school een soort OCMW-functie later vervullen.

- Een nauwgezette communicatie behartigen over het fonds met alle betrokkenen.

- Geen voorwaarden laten stellen aan de bedeling van de sociale kas door bvb. een ouderraad of door de ouders die een solidariteitsbijdrage gaven. Wat wèl aantrekkelijk is, is dat een samengesteld comité beslist over de besteding van het geld.

Het solidariteitsfonds is ontegensprekelijk een toetssteen voor de verhouding tussen preventie en noodhulp, en voor de betrokkenheid en de zorg in de school, en voor de vraag of de extra steun aan bepaalde gezinnen goed functioneert.