Donderdagavond. De eetzaal. Het geroezemoes verstomt als de voorzitter van het oudercomité plaatsneemt en de vergadering opent. Na een uurtje last hij een pauze in. “Goh”, denken de meeste, “dit wordt een korte vergadering.” Maar dat is buiten het laatste agendapuntje gerekend: ‘Ouders die hun schoolrekening niet kunnen betalen’.

Zeer strategisch op de agenda geplaatst, maar…buiten een paar heethoofden gerekend. Hier volgt een geparafraseerd gedeelte van de dialogen.

Voorzitter: “En last but not least hebben we nog een klein probleempje. We ondervinden dat heel wat ouders moeite hebben met de hoge schoolrekeningen. De school wil hun kinderen ook alle kansen geven en de directeur heeft mij gevraagd of wij voorstellen hebben om dit probleem aan te pakken. Ons kernteam heeft hierover al eens samen gezeten en wij vroegen ons af of het een goed idee zou zijn om bij het begin van het schooljaar alle ouders te vragen een vrijwillige bijdrage te storten op een speciale rekening.

Er valt een geladen stilte…

Moeder Kenny: “Ja, en dat zijn altijd dezelfden die geld storten natuurlijk. Ik moet dus mijn zuurverdiende centen verdelen over mijn kinderen en nog eens over die van een ander.”

Vader Robbe: “En wanneer kan je de schoolrekening niet betalen? Ik ken ouders die zogezegd hun schoolkosten niet kunnen betalen, maar die kinderen hebben wel een gameboy, een televisie en een pc op hun kamer. Hoe bewijs je dat? We kunnen toch moeilijk loonbriefjes gaan vragen?”

Vader Jolien: “En moeten die ouders dan zelf bij ons aankloppen? Tuurlijk dat echte arme ouders zich schamen en dat zij ons niet zullen benaderen. Dus zij die het echt nodig hebben vallen toch weer uit de boot

Moeder Febe: “Misschien moeten we een lijstje opstellen met wie wat krijgt en wanneer?”

Moeder Wout:” Akkoord, maar dat moet zeer duidelijk en eenduidig zijn, want anders zou iedereen financiële bijstand van ons comité kunnen krijgen.”

Vader Evert: “Wilt dat dan zeggen dat al het geld van onze activiteiten naar ouders gaat die misschien hun rekening niet kunnen betalen? Dat is toch een beetje absurd.”

Voorzitter: “Ik stel voor dat we dit doorschuiven naar de volgende vergadering, want het is al behoorlijk laat, nietwaar?”

Tot zover…