FATMA:

Met mijn dochter durf ik niet meer naar school gaan, want de rekeningen zijn nog steeds niet betaald.
Elke morgen sta ik op met angsten: wat gaan ze vandaag aandoen want alles wat ze hebben en wat we van hier en daar gekregen hebben is ofwel te kort of te lang of te breed of te smal…..
Oef, eindelijk iets gevonden om aan te trekken.
We kunnen zo doorgaan tot ze 14 of 16 jaar geworden zijn, maar dan?
Kan ik haar dan nog zeggen: kom ik herstel dat kleed nog wel eens!
Gaan ze haar op school niet uitlachen?
Zal haar goede verstand genoeg zijn om goede punten te halen?
Zal ze niet liggen denken hoe wij morgen de rekeningen zullen betalen?
Zal ze op een dag de moed niet opgeven en zeggen: “ Mama, ik verlos ons alle twee van de angst die wij elke morgen meemaken”