|
Schoolcode aangaande aan te rekenen kosten
Het project Kansen in het Onderwijs (KIO) van de stad Antwerpen ontwierp een brochure die scholen helpt om op school een sociaal beleid te voeren in functie van de kostprijs van het onderwijs en schoolrekeningen. “Met het schoolteam op weg naar een code” biedt concrete suggesties.
Er is een verkorte versie van de code gekregen ('Met het schoolteam op weg naar de code' . Deze versie bestaat uit tien aandachtspunten.
De code is een praktische gids met 10 richtlijnen die de school kan gebruiken om beter om te gaan met de problemen i.v.m. kansarmoede op school. Het is aan de school om deze punten daadwerkelijk toe te passen in de eigen schoolpraktijk.
Overzicht van aandachtspunten
Het schoolteam zoekt steeds naar de – voor de ouders – financieel voordeligste manier om haar pedagogisch project te realiseren. Voor de school is het interessant om te weten hoeveel een pedagogisch project kost. Als het te veel kost is het niet de bedoeling om dit project te verschralen, maar moet men het proberen betaalbaar te maken.
Zo kan de onderwijsinstelling de kosten kritisch bekijken, op voorhand proberen te zeggen wat een schooljaar kost, activiteiten organiseren die betaalbaar zijn voor iedereen. Dit alles moet echter kunnen zonder het pedagogisch project van de school te doen verschralen.
Het is een hele stap vooruit als een school zich daadwerkelijk ertoe engageert om jaarlijks op kritische wijze de aangerekende kosten te bekijken. Het punt voor de scholen is dan zich af te vragen of al datgene wat men doet eigenlijk wel nuttig is.
Zo moet men zich bijvoorbeeld afvragen of de boeken, die ze door de leerlingen laten kopen, wel degelijk gebruikt worden? Of het wel nodig is om de leerlingen een dure rekenmachine te laten kopen?
Financiële bijdragen voor activiteiten tijdens de lesuren mogen nooit leerlingen uitsluiten. Streefdoel is steeds dat alle leerlingen deelnemen.
Voor activiteiten buiten de schooluren geldt hetzelfde principe. Activiteiten die niet voor alle leerlingen worden georganiseerd kunnen nooit voorbereid of verwerkt worden tijdens de reguliere lessen. Zij kunnen nooit gebruikt worden in de evaluatie van leerlingen.Voor activiteiten buiten de schooluren geldt hetzelfde principe. Het beste voorbeeld hiervan zijn de bos- of zeeklassen. Hierover wordt in de klas nadien ook nog gewerkt. Kinderen die dan niet meekonden omdat het uitstapje te duur was, worden benadeeld.
Enkel de eerste keer wordt de schoolrekening via de leerlingen aan de ouder bezorgd. Verder mag het kind/de leerling nooit betrokken worden bij onbetaalde schoolrekeningen.De kinderen moeten buiten de problematiek omtrent de schoolrekening gehouden worden. De schoolrekening is een probleem tussen de ouders en de school. Herinneringen dienen niet met de kinderen meegegeven te worden maar de school moet alternatieven gebruiken (b.v. via de post).
Leerkrachten mogen dus geen nota in de leerling zijn agenda schrijven bij een onbetaalde rekening. Ook mag er geen opmerking gegeven worden voor de hele klas, ook al doen leerkrachten dit soms onbewust. Zo zou het bijvoorbeeld zeer ongepast zijn moest de leerkracht tegen een leerling zeggen: ‘Herinner je moeder nog eens aan die rekening !’, terwijl iedereen het hoort. Discretie is een must!
Schoolrekeningen worden discreet behandeld. Het is best dat zo weinig mogelijk mensen hiervan op de hoogte zijn.
Tenslotte zijn sommige richtingen zijn op voorhand uitgesloten voor kansarmen (bv. fotografie door duur materiaal, toerisme door verplichte en dure buitenlandse reizen). De vrijheid om te kiezen voor de studierichting die je het liefst wil volgen komt hierdoor in het gedrang.
|
|
