|
De video 'Hoge Ladders' is een zeer krachtig bewustmakingsmiddel gericht naar scholen toe.
Initiatiefnemer is het project ‘Kansen in het onderwijs’ (KIO) van de stad Antwerpen. Medeewerkers zoeken mogelijkheden om de kansen van kinderen uit kansarme gezinnen in het onderwijs te vergroten. Enerzijds wordt er gewerkt rond de kostprijs van het onderwijs en anderzijds rond communicatie tussen ouders en de school.
De video ‘Hoge ladders’ dateert van februari 2003 en heeft als doel om vanuit armoedebewegingen naar het onderwijs stappen. Het is een concept met getuigen: kansarmen doen om beurten hun verhaal over de vroegere eigen situatie op school en over de ervaringen die ze nu zelf met hun eigen kinderen hebben. Medewerkers van KIO zijn bijj elke voorstelling van de video aanwezig zodat er de gepaste uitleg kan bij gegeven worden.
In de video zijn interviews te zien met mensen die armoede aan den lijve ondervinden. De video brengt het leven van arme ouders in beeld om aan te zetten tot verandering. Leerkrachten blijken vaak een verkeerd beeld te hebben van hoe kansarme kinderen thuis leven.
Armen hebben vaak het gevoel er niet bij te horen. De afkeurende blikken van anderen geven hun het gevoel dat ze niets waard zijn.
Problemen in de eigen jeugd van de ouders liggen vaak aan de basis.
Pesterijen op school, kwetsende opmerkingen van de leerkrachten (al dan niet opzettelijk) en vrienden die hen plots de rug toekeren zijn schering en inslag, en hierdoor verliezen ze ook een stuk levenslust. Bij één van de getuigen uitte zich dat in agressie, wat dan weer tot andere complicaties leidde. Frustraties steken ook de kop op omdat kansarmen niet kunnen meepraten over vakanties, de aankoop van een nieuwe auto e.d.
Er moeten oplossingen op maat komen want de gestandaardiseerde hulp voldoet niet. De papiermolen moet aangepakt worden zodat de drempel om hulp te zoeken lager is. Meer begrip voor kansarmen is een noodzaak.
De video slaagt erin om ons de ogen te openen voor dit maatschappelijk probleem. Ergens weten we wel iets af van "kansarmoede op school", maar we reageren er meestal niet op.
Leerkrachten kunnen ook vaak onbewust kansarme kinderen kwetsen (bv. door aan de leerling te vragen wanneer de moeder nu eens de schoolrekening komt betalen).
|
|
